Góðan daginn :) Langt sem ég hef bloggað, búið að vera mikið um að vera..

Fyrir 2 vikum fór ég með fósturmömmu minni til Caracas til þess að sækja fóstursystur mína, hana Barbara, á flugvöllinn :) Hún fór sem skiptinemi til Belgíu og var að koma til baka. Hún er alveg mega fín stelpa verð ég að segja! Við skelltum okkur svo bara á ströndina, eða Yuri lánaði okkur íbúð í litlum bæ rétt hjá ströndinni þar sem við vorum bara í sólbaði og sundlaug allan tímann ;) átti svo afmæli á laugardaginn og þá komu Yuri og Rafael og við gerðum litla "afmælisveislu"



Borðuðum svona myndarlega köku.

Annars er ég komin aftur í borgina mína og ætla að halda afmælispartí í næstu viku :) En þessa helgina er ég að fara með Lennard, Ivo og fóstursystkinum Lennards í einhvern bústað hérna í fylkinu mínu sem verður náttúrulega bara gaman! Ætla að reyna að taka margar myndir sem ég set svo á facebook og nokkrar hingað ;)

Annars úff.. ég veit ekki hvað ég á að segja ykkur fólk. Ég verð komin heim eftir 2 vikur!! Ég er bara ein stór tilfinningaflækja sambandi við þetta, ég veit ekki hvort ég á að vera leið eða glöð! Ég er svo algjörlega tilbúin að kveðja þetta land, er komin með algjört ógeð á að hafa engan bíl, töxum og strætóum, endalausri traffík, lélegu húsnæði sem ég bý í, vatnsleysi og internetskortur, engri þvottavél og bara hvað allt er svo flókið hérna! Svo hlakkar mig svo til að hitta alla heima! :) Eeeen á hinn bóginn er ég svo engan vegin tilbúin að kveðja elsku skiptinemana mína.. Við höfum farið í gegnum svo mikið saman þetta ár og þótt við erum öll svo óóótrúlega ólík, þá erum við samt einhvern vegin fullkomin vinahópur. Aaah ég veit ekki hvað ég á að segja, ég vil og ég vil ekki fara heim. Ég veit að ég er algjörlega eftir að frjósa úr kulda, er orðin of vön veðrinu hérna..
Og btw, ef ég verð komin með skrítnar venjur þegar ég kem heim, eins og að benda með munninum, faðma alla og kyssa á kinnina, koma alltaf 1-2 klst of seint þá bara verðiði að afsaka mig! :)

Annars þá loksins setti ég fleiri myndbönd á netið! Þessi eru frekar gömul, alveg síðan í apríl!
http://www.youtube.com/watch?v=mQ6KQfKyUtQ
http://www.youtube.com/watch?v=Y89dSr7sfPw
http://www.youtube.com/watch?v=S7RDokV2lfw
http://www.youtube.com/watch?v=QX_S4w7cWy0
http://www.youtube.com/watch?v=OZrC3BLiURE

Svo reyndar tók ég líka upp þegar ég fór til La Gran Sabana, það kemur inn seinna :) langar svo að taka upp kannski svona einn dag í viðbót, þegar ég held afmælispartýið eða eitthvað álíka.
Annars get ég ekki haldið áfram í bili, þarf að pakka niður fyrir helgina! ;)
Endilega kommenta takk!
-Svandís.

Thad hlaut ad koma ad thví.. thad hlaut ad koma ad thví!!
Ég er búin ad vera ad labba hérna um goturnar, full sjálfstraust og án ótta, viss um ad ekkert muni koma fyrir mig. Ég er búin ad vera stolt af thví ad lifa í haettulegasta landi S-Ameríku í 10 mánudi án thess ad neinu hafi verid stolid af mér, og flissandi yfir thví ad Oddný var raend eftir 2 vikur í Danmorku..

Ég hugsadi sídast útí thetta í gaerkvoldi medan ég labbadi á semí dimmum og ófornum stad á medan ég leitadi ad vinum mínum, Max. Ég hló og hugsadi med mér hvad thad verdur frábaert ad geta komid aftur til Íslands og segja frá thví ad aldrei hafi neitt komid fyrir mig. Eftir smá leit fann ég loksins Max og vid fórum á torgid og settumst nidur á Subway og bidum eftir ad Ivo og Cristina kaemu. Thegar thau loksins komu ákvádum vid ad kaupa eina flosku af Sangria og drekka saman, thar sem vid erum nú einu sinni búin í skólanum. Vid fundum okkur stad í einum stiga thar sem vid sátumst nidur og drukkum saman og spjolludum. Eftir nokkurn tíma kom allt í einu bíll og lagdi fyrir framan okkur.. en aldrei kom neinn út. Eftir svona hálftíma hugsudum vid med okkur hvad thetta vaeri creepy, hvad manneskjan vaeri nú eiginlega ad gera inní bílnum og hvort vid aettum ekki ad faera okkur..
Svo vid stódum upp og ákvádum ad finna okkur nýjan stad.. venjulega sátum vid hjá gotunni á torginu en vid ákvádum thetta skiptid ad setjast inní torginu.. ekki gód ákvordun. Vid sitjum thar oft en venjulega er mikid af fólki, en thar sem thetta var sunnudagur, hvíldardagur, thá vorum vid ein tharna. Vid sátum tharna í rólegheitunum í smástund thangad til thessi madur á tvítugsaldri kom upp ad okkur og fór ad tala vid okkur, sem venjulega vid kippum okkur ekkert upp vid, thar sem thad er mjog edlilegt ad tala vid ókunnuga hérna. Ég man ekki nákvaemlega hvernig thetta fór thar sem thetta var svo mikid stress en thetta var nokkurn vegin svona:

Thjófur: Hey, thid aettud ekki ad vera hérna.. thad er haettulegt hérna.
Vid hugsudum med okkur ad thad vaeri rétt og ad vid aettum ad faera okkur aftur.
Thjófur vid Cristina: Ekki láta thér detta í hug ad hlaupa í burtu, byssukúla fer hradar en thú hleypur og thú vilt ekki enda med byssukúlu í hausnum á thér, er thad nokkud?
Thad var thá sem vid tókum eftir ad hann vaeri med hendina inná peysunni sinni og vaeri ad mida einhverju á okkur.. hvort thad var alvoru byssa eda ekki, vitum vid ekki.
Thjófur: Allt í lagi, thetta er rán haldid ró ykkar, látid venjulega, ekki hreyfa ykkur, ekki oskra, látid mig fá alla peninga ykkar og síma og taemid vasana og toskur.
Ég fann hjartad mitt stoppa í andartak.. og ádur en ég vissi af var thad farid ad slá aftur, en á tvofoldum hrada en venjulega. Ég fann adrenalínid renna gegnum aedarnar og blodid renna uppí heila.. allar taugar í líkamanum mínum oskradi á mig ad hlaupa í burtu en thegar Cristina byrjadi ad taka upp veskid sitt áttadi ég mig á ad thau hefdu ekki fengid somu hugsanir og ég. Cristina stód hinsvegar svo upp thar sem hún vissi ekki hvernig hún átti ad láta.
Thjófur: SESTU NIDUR, sestu nidur!! Hagadu thér edlilega.
Ég lét hann thví fá allan peninginn minn, 120 bóliverar (sem ersvona 2000-3000 kr) og símann minn, taemdi sídan toskuna mína thar sem ég hafdi make up, Harry Potter á spaensku og poka thar sem ég hafdi farid útí búd fyrr um daginn og keypt sjampó, svitalyktareydi, body lotion og danskar smákokur sem ég fann og fannst snidugt ad finna evrópskan mat, sá lyklana mína og faldi thá í flýti thví ekki vildi ég ad hann kaemist inní húsid mitt!
Ivo rétti honum 2 bólivera (sem er kannski svona 50 kr)
Thjófur reiddist smá: Nei, gefdu mér allt sem thú hefur!
Ivo: Ég er ekki med meiri pening.. og símanum mínum var raent í gaer!
Sem var kaldhaednislega satt.. Ivo er búin ad vera ad lifa á okkur skiptinemunum í nokkra daga og síminn hans var tekinn úr vasanum hans daginn ádur í straetó.
Thjófurinn var greinilega stressadur thví hann gleymdi hver hafdi gefid hvad..
Thjófur vid mig: Peninginn thinn!! Símann thinn!
Ég: Ég er búin ad láta thig fá thad!!
Thjófur horfdi á thad sem ég var búin ad taka úr toskunni minni: Úh, finnst thér gaman ad lesa Harry Potter? Ekki mér. *horfdi á danska smákokuboxid* Hvad er thetta!?
Ég: Smákokur..
Thjófur: Úh, má ég fá!?
Ég: Jájá..
Thjófur vid Cristina: Símann thinn!!
Cristina rétti honum símann sinn.
Thjófur: Hmmm neh, mátt halda honum.
Thegar loksins hann var búinn ad taka allt thad sem hann vildi fá gekk hann hikandi í burt, ennthá horfandi á okkur og sagdi: Ef thid segid vid einhvern, EINHVERN hvad ég gerdi, ad thetta hafi verid ég.. thá er útum ykkur!!

Ég get sagt ykkur ad vid vorum fljóóót ad drífa okkur í burtu. Thetta var algjort sjokk og vid vissum ekki alveg hvernig vid áttum ad haga okkur eftirá. Ég og Max hofdum engan pening lengur fyrir taxa heim og vid fórum ad velta fyrir okkur hvort ég aetti ad gista heima hjá honum thar sem hann býr í gongufaeri frá torginu. En svo tjádi Cristina okkur hversu gáfud hún vaeri og geymdi alltaf peninginn sinn inná brjóstahaldaranum sínum :) svo hún lánadi mér fyrir taxa heim.. ég var samt ennthá hálf titrandi alla leidina heim. Well, thetta var sjokk, en vid erum bara oll glod ad thetta for ekki verr! Thetta thurfti eflaust ad gerast einn daginn! ;)

Annars thá aetladi ég ad vera búin ad blogga, thar sem ég skrapp í vikuferd um daginn med AFS San Cristóbal til Barinas, Los Llanos og Amazonas. Aetla bara ad segja ykkur svona í stuttu máli hvad vid gerdum thar sem thetta blogg er ordid of langt :) vid fórum til Barinas og fórum í River Rafting í einni á thar.. thad var svooo gaman, miklu skemmtilegra en River Raftingid sem ég gerdi á Íslandi fyrir nokkrum árum, thar sem thetta var smá haettulegra thar sem thad voru grjót útum aaaallt og svo var allur thessi tropical gródur í kringum okkur :) eftir thad fórum vid til Los Llanos, eda á sléttuna, thar sem vid; hittum adra evrópubúa, héldum á krókódílaunga, sáum staerstu tegund rottu heims sem er á staerd vid geit, sáum tegund af hofrungum sem lifa í ám, sáum snáka, héldum á 4 metra langri anacondu, veiddum piranha fiska (af theim 4 sem vid veiddum, veiddi ég tvo! skiptinemarnir hlógu og sogdu ad thetta vaeri íslenska veidigenid) og meira. Svo var ferdinni haldid til Amazonas thar sem vid fengum ad labba í byrjun skógarins, hittum indjána og galdramenn, fundum risastóra og lodna  kónguló, fengum eitthvad orkutoframedal frá galdramanninum ooog fórum í náttúrulega rennibraut í einhverri á.. nádi ekki myndum af thví thar sem 10 mínútum sídar thá datt Hannah á hausinn og thurfti ad fara uppá spítala :) En hún er í lagi. Thessi ferd var frááábaer og hérna koma nokkrar myndir;


Afs hópurinn minn (+Hannah -Vilde -Lauren) haldandi á anacondunni :)


Vúvúvúv, krókódíla ungi.


Saett :)


Indjánagaldrakaaaall.

Sjáááumst! Skal reyna ad láta ekki vonda fólkid ná mér aftur! :)
-Svandís.

Gódan dag heimur. Eda jafnvel gott kvold?
Fyrir nokkrum dogum komum vid fra ferd okkar til La Gran Sabana.
La Gran Sabana er eins konar thjódgardur hérna í Venezúela, og án efa einn fallegasti stadur sem ég hef nokkurn tíman séd. Thetta var bara svo rosalega náttúrulegt, med helling af fossum hvert sem madur fór, indjánum (nútímalega indjána) og ám, fallegum fjallsgordum og náttúru.



Ferdin okkar byrjadi á midvikudagsmorgun thar sem vid áttum ad vera maett til thess ad taka rútu klukkan 12 um hádegi. Thar sem thetta er Venezúela, thá voru vandamál med pólitík og vid máttum ekki keyra milli "ríkja" svo ad vid fórum klukkan 18:00 :) mjog svo týpískt Venezúela. Vid eyddum deginum thví bara bídandi heima hjá Stephanie, stelpa frá Thýskalandi og fíflast og sofa og ég veit ekki hvad.
Thegar vid settumst inní litlu rútuna okkar, enda vorum vid adeins svona 9 manns, héldum vid okkur vel lengi vakandi med spjalli og leikjum. Logreglan var líka dugleg ad stoppa okkur og gera vesen sambandi vid vegabréfin okkar. Einu sinni vildu their ekki skila vegabréfinu mínu og sogdu ad ég, Therese og Num vaerum thar óloglega :) We prooved them wrong! Allavega, vid thurftum ad keyra til Barquisimeto til thess ad taka adra rútu thar, og okkur var sagt ad frá borginni okkar til Barquisimeto vaeru thetta svona 8 tímar. 7 og hálfum tíma sídar fengum vid ad heyra "hey gódar fréttir krakkar, bara 4 tímar eftir!!". Jep, týpískt Venezúela.
Ad lokum komum vid til Barquisimeto klukkan svona 4-5 um nóttina, hittum fleiri skiptinema og héldum ferd okkar áfram. Rútuferd thessi hélt svona áfram í u.th.b. heilan annan sólarhring :) stoppudum vid í Valencia, Caracas og Puerta La Cruz til thess ad saekja fólk.
Thegar vid komum svo ad Puerto Ordaz klukkan svona 2 um morguninn, voru thau búin ad panta hótel fyrir okkur og sogdu "hey, núna fáidi ad sofa til 4!!".. semsagt svona 1-2 tíma svefn, thar sem vid thurftum ad fara í sturtu og alles :) ég get sagt ykkur ad faestir fóru ad sofa.. vid fórum og fengum okkur sundsprett í sundlauginni, týndum mangos af trjánum sem vid bordudum og tókum út gítarinn og glomrudum adeins. Mikid betra en ad sofa! Ferdin hélt svo áfram klukkan 4 og vid sváfum thví í rútunni :) Daginn eftir vorum vid komin seinni hluta dagsins í La Gran Sabana.. vid stoppudum í "innganginum" og fengum ad spjalla vid nokkra hermenn, fara inn í herthyrluna theirra, máta húfurnar theirra og svona voda gaman :) Vid ákvádum ad nýta daginn og fara ekki beint í skálann okkur heldur fórum vid og bodudum okkur í thessum frábaera foss og hittum indjána sem seldu handgerda hluti.

Daginn eftir, fostudagur, fórum vid og skodudum helling af frábaerum fossum. Vid komum svo aftur fyrir hádegi og fórum í bátsferd med indjánabát (med mótor) og fórum á einskonar "strond". Vid sólbodudum okkur, brenndum okkur, grófum okkur og mokudum a okkur drullu. Já mikid rétt.


Svandís grafin!


San Cristóbal stelpur í drullu! :D

Allavega.. thetta var frááábaert! Svo fórum vid aftur med bátnum, bordudum hádegismat og fórum svo med leidsogumanni ad einum frábaerasta fossi sem ég hef séd, sem var akkúrat hlidin á skálanum okkar.





Þegar við komum aftur að skálanum þurftum við að spreeetta inní rútu þar sem hún var við það að fara án okkar. Þaðan fórum við að skoða enn fleiri fossa :)


Við lok þennan dags sáum við þetta.. ef ég aðeins tryði á Guð, hefði ég haldið að hann væri að opna himnaríki.


Þessi mynd var einnig tekin sama kvöld.. Berit frá Þýskalandi og ég.

Oooog daginn eftir skoðuðum við marga fossa líka, fengum að labba aðeins um og skoða.. og einn fossinn var einum of frábær þar sem hann virkaði eins og náttúruleg rennibraut þar sem við renndum okkur niður í ána :) Það var geeeeggjað.

Síðasti dagurinn, mánudagur, var án efa frábær.. Við vöknuðum snemma um morguninn þar sem við beindum leið okkar að.. BRASILÍU!


Þarna er hálf Svandís í Brasilíu og hálf Svandís í Venezúela :)

Það var geggjað að fara til Brasilíu í smá stund þótt við hefðum þó mátt vera lengur.. Við borðuðum hádegismat þar og fengum því að smakka týpískan Brasilískan mat og fengum svo að versla smá þarna :) ég keypti mér meðal annars mjög fallegt hengirúm! Vúhúúúúú! Svo þurftum við að snúa við snemma þar sem rútubílstjórinn þurfti að finna bensín.. aaarg! Vorum skilin eftir í einhverjum litlum bæ meðan rútubílstjórinn leitaði að bensíni.
Allaaaavega.. svo um kvöldið komum við til baka í skálann okkar með heldur betur surprise að bíða eftir okkur! Þar voru Rótarý skiptinemarnir að heimsækja okkur!! Þeir fóru akkúrat til La Gran Sabana á sama tíma og við :) við San Cristóbal fólkið flippuðum út þar sem við erum þau einu sem þekkjum þau og allir hinir voru frekar hissa, allt í einu komnir 30 aðrir evrópubúar fyrir utan skálann okkar hahahah.. En þetta var of frábært, við bjuggum til bál og tókum upp gítar og sungum og drukkum og höfðum það mega næs.
Rótarý skiptinemarnir höfðu tekið lagið "What if God was one of us" og sett nýjan texta við sem hljómaði einhvern vegin svona;

We're exchange kids all of us
Bunch of countries on a bus
There's just one thing we can trust..
we will miss thiss when we're home.

Ég get sagt ykkur að alveg noookkrar vinkonur mínar fóru að gráta við að heyra þetta lag. Allavega, þetta kvöld var án efa frábææært, það var svo mikið fyndið sem gerðist þetta kvöld að ég get ekki og vil ekki telja það upp hahahah. Og enn og aftur, þetta kvöldið héldum við okkur vakandi til klukkan 4 um morguninn, og þá héldum við af stað aftur heim. Ferðin gekk ágætlega að Puerto Ordaz og við eyddum svo deginum þar, fórum í verslunarmiðstöð þar sem við gerðum aukagöt í eyrun, er núna með 2 göt á hvoru eyra.. Fórum svo á hótelið þar sem við skemmtum okkur og lögðum svo aftur af stað klukkan 4 um morguninn.

Ég get svoleiðis sagt ykkur það, að í restinni af ferðinni gerðist næstum því allt við þessa rútu sem hefði getað gerst! Fyrir utan að dekkið hafi sprungið eða dottið undan, ég var aðeins að bíða eftir því að gerast! Eftir að hafa keyrt í aðeins 2 tíma bilaði hún og þau voru að laga hana í svona 2 tíma.. seinna meir dó loftræstingin, svo við vorum að deeeeyja þarna inni, við vorum að gjörsamlega steikjast. Nei heyrðu, svo biluðu bremsurnar, og svo bilaði rafmagnið! Alveg merkilegt. Þriðji heimur :)

Aaaaaallavega.. þegar ég kom heim þá var fósturmamma mín svoleiðis með tárin í augunum og sagði að það hafði verið að enda við að skjóta gaur til bana í götunni minni klst áður en ég kom :l hugguleeegt. Svo tveimur dögum seinna vorum við að hanga með nokkrum latinos og nokkrum skiptinemum í einhverju hverfi þegar einn strákur var skotinn til bana svona 2 götum frá okkur.. Er það bara ég eða er borgin mín að gerast hættulegri? Hmm..
Allavega.. ekkert sérstakt búið að vera um að vera síðan ég kom aftur frá La Gran Sabana, bara hanga með skiptinemum og svona.. bestu latino vinir mínir farnir til Þýskalands og ég veit ekki hvort ég sé þá aftur í lífinu, sem er mjög svo sorglegt, en svona er lífið.
Helgin hljómar mjög svo spennandi, Salsa á morgun og svo erum við að fara í partí með ruðningsboltaliði! :D svo á laugardaginn förum við örugglega að halda partí með Rótarý skiptinemunum þar sem þau voru að koma aftur úr ferðinni sinni í kvöld :) og á sunnudaginn gerum við eitthvað spennó.
Kveðjur að sinni ;)
-Svandís.

Ladída.. ég er að fara í ferð í dag til La Gran Sabana, sem er þjóðgarður þar sem Amazonas og meira er..
Þurfti að kveðja Angel og Andrés í gærkvöldi, þeir eru einskonar bestu vinir mínir hérna. Eða well, ég hef skiptinemana, en Angel og Andrés eru eflaust einu latinos sem ég get þolað, því að fólkið hérna er byrjað að fara vel í taugarnar á mér, en þeir eru ekki þessir týpísku latinos. Þetta var eflaust eitt sorglegasta móment sem ég hef upplifað hérna! Að kveðja Íslendinga var ekkert sérstaklega sorglegt þar sem ég vissi að ég myndi hitta alla eftir ár, ég grét aðeins við að kveðja eina manneskju, en hérna eru aðstæður bara allt öðruvísi. Maður hengur með einhverju ákveðnu fólki á hverjum einasta degi, það er ekkert annað að gera en að hitta vini, svo maður gerir eitthvað á hverjum eeeinasta degi.. svo allt í einu, þarf maður að kveðja og maður veit ekkert hvort né hvenær maður mun hittast aftur. Allt í einu er maður búinn að eignast svo nána vini sem maður þarf kannski að kveðja að eilífu. Partur af mér líður grínlaust eins og einhver hafi dáið.
Ég myndi ekki segja að það erfiða við að fara sem skiptinemi er að vera fjarri frá fjölskyldu og vinum.. heldur er það einmitt þetta, eignast nýja fjölskyldu og vini og þurfa svo að kveðja.. Ég get ekki ímyndað mér hvernig það verður að kveðja skiptinemana þegar við förum, það verður án efa verra.

Allavega.. ég ætla að fara að pakka í töskuna mína, það kemur stórt blogg og flottar myndir þegar ég kem aftur :)
-Svandís.

Hæhæ :)
Þegar Una og Óðinn voru hérna byrjuðum við að finna nokkrar staðreyndir um Venezúela sem okkur fannst skrítið þegar við komum hérna og finnst kannski ennþá. Hérna koma nokkrar;

• Hérna er klósettpappírnum hent í ruslatunnurnar þar sem pípurnar ráða ekki við neitt.
• Við notum alltaf skó inni.
• Manni er alltaf skammtað mat á diskinn, maður fer aldrei að setja sjálfur á diskinn sinn.
• Í afmælum er alltaf skorinn hringur í afmælistertuna og útfrá hringnum eru skornar sneiðar.. sem auðvitað eru skammtaðar líka.
• Í sumum tilvikum er höfði afmælisbarnsins dýpt oní afmæliskökuna.
• Það eru engin belti notað. Það eru varla belti í bílunum.
• Ef þú nennir ekki að læra þá geturu bara borgað kennaranum smá og voila, góðar einkunnir.
• Engin sérstakur strætótími, þeir koma alltaf þegar þeim sýnist.
• Endalaust af ólöglegum töxum.
• Að minnsta kosti 50% bílarnir hérna væru ólöglegir á Íslandi.
• Rafmagnið fer af reglulega.
• Vatnið fer reglulega líka.
• Það er eins eðlilegt að halda framhjá/eiga nokkrar kærustur/kærasta og að skipta um nærbuxur. Það er engin virðing fyrir makanum sínum.
• Allir tala við alla útá götu.
• Endalaust hrópað og kallað á eftir manni.
• Allir heilsast og kveðjast með kossi á kinnina.
• Það eru margir sem eiga ekki bílpróf sem keyra, eins og börn og svo framvegis.
• Maður þarf hvort sem er ekki að taka bílpróf.. getur bara keypt skírteinið ;)
• Það eru einskonar „mafíur" hérna sem telja sig vera góð og drepa fólk sem þeim finnst vera slæm.. þjófa, nauðgara, homma og svo framvegis..
• Fólk talar algjörlega útum rassgatið á sér. Þau lofa þér öllu sem þú vilt en meina ekki einu sinni helminginn af því.
• Þau hafa enga virðingu fyrir tíma. Þegar fólk segjast ætla að hittast klukkan 1, þá hittast þau klukkan svona 3. Þegar fólk segist ætla að gera eitthvað á miðvikudegi, þá líklegast gera þau það á laugardegi. Eða jafnvel aldrei.
• Kannski = nei/aldrei
• Það er þvílíkt kynmerki að vera í stuttbuxum og sýna leggina, en stelpurnar geta verið í þvílíkt flegnum bolum og það er mega eðlilegt.
• Allar stelpurnar eru með stór brjóst. Ef þau hafa ekki stór brjóst þá fara þau í lýtaaðgerð og það er mega eðlilegt.
• Stelpurnar eru aaalltaf í þröngum fötum, sérstaklega í þröngum bolum, ALVEG SAMA hversu feitar þær eru. Fitan getur verið lafandi niður á öllum hliðum en samt ganga þær í þröngum fötum.
• Allir kalla alla nöfnum eins og „hey feita" „hey gamli" „hey negri" og svo framvegis.. Kærastar kalla kærustuna sína „hey feita" eins og ekkert væri eðlilegara.. og þybbið fólk er í alvörunni kallað „hey feiti" eða jafnvel nota þau kaldhæðni og kalla feita manneskju „hey mjói!" og allt þetta er voða eðlilegt!
• Foreldrar búast við börnunum sínum að vera hreinar meyjar/sveinar þangað til þau giftast og það er EKKI eðlilegt að gista heima hjá kærustu/kærasta sínum.
• Lýtaaðgerðir er það eðlilegasta í heimi. Fósturmamma mín hefur til dæmis farið í brjóstaaðgerð og magaaðgerð.
• Þetta er algjör karlamenning, konurnar eiga að elda matinn, vaska upp og þrífa.
• Lögreglan er jafn hættuleg, ef ekki hættulegri, en glæpamennirnir.
• Ef lögreglan stoppar þig fyrir eitthvað þá geturu alltaf borgað henni til þess að losna við vandamálið.
• Enginn veit hvað og hvar Ísland er. Allir spyrja hvort að aðaltungumálið sé enska.
• Venezúela er án efa eina landið í heimi sem dýrkar Þýskaland.
• Það talar næstum því enginn ensku hérna, en öll kunna þau að segja „crazy!!!".
• Þeir byrja fyrr að læra ensku í skólanum en á Íslandi en þau eru að læra það sama hvert einasta ár, að beygja „I am" og svo framvegis.
• Það er engin alvöru menntun hérna, skólarnir hérna er bara eitt stórt grín.
• Venezúela er ekki ódýrt land. Föt hérna eru t.d. sirka á sama verði og á Íslandi.
• Bensínið er þó mjög ódýrt. Þetta er t.d. eina landið þar sem bensín er ódýrara en vatn. Að fylla bílinn hérna kostar minna en 1 líter á Íslandi :)
• Allir hérna trúa á nornir og álög en enginn þorir að viðurkenna það.
• Karlarnir hérna eru algjörir herramenn, bjóða manni sætin sín í strætóum og finna sæti handa manni hvert sem maður fer og borga allt fyrir mann.
• Súkkulaði hérna er ekki gott.. sem er alveg einstaklega skrítið þar sem þau rækta Cacao hérna.
• Þau borða næstum því ekkert grænmeti né ávexti þótt þau hafa endalaust mikið af því.
• Þau djúpsteikja gjörsamlega allt sem þeim dettur í hug.
• Allir kalla mig „ljóshærða" fyrir að hafa blá augu og ljósa húð.. hárið mitt gæti þó varla gerst dekkra.
• Allir hérna kunna að dansa og enginn strákur er sexý ef hann hefur ekki einhverjar danshreyfingar. Lítil börn, jafnvel á aldrinum 5 ára, dansa með í partýum um næturnar og hafa grínlaust flottari dansmoves en ég.
• Það er eðlilegra en allt að sitja á götunni og drekka áfengi.. maður þarf bara að vera fljótur í burtu þegar löggan kemur.
• Enginn hérna fylgir umferðarlögum enda kann enginn umferðarlögin, en fólk tekur þó betur eftir umferðinni og umhverfinu en í Evrópu og eru snögg að bregðast við ef einhver keyrir í veg fyrirmann. Ég get labbað yfir götuna hvenær sem er því að bílarnir kunna að bregðast við og eru snöggir að bremsa.
• Það er eðlilegra en allt að halda framhjá. Þetta er algjörlega menning framhjáhaldsins, enginn ber virðingu fyrir makanum sínum.
• Það er ekki séns að keyra um göturnar án þess að sjá dauð dýr útúm allt.
• Fyrir fólkinu hérna er umhverfið ein stór ruslatunna og hendir ruslinu hvar sem er.
• Hérna er ekki til góðir vinir. Það eru til margir vinir, skemmtilegir vinir, fólk sem er fínt að hanga með, en góðir vinir eru ekki til hérna.
• Það er oft skortur á mörgu hérna.. Þessa dagana fæst t.d. engin mjólk hérna.
• Peningakerfið hérna er það heimskulegasta í heimi og þurfum við skiptinemarnir að fara til Kólumbíu til þess að taka út pening.
• Allir hérna eiga hund.
• Fólk hérna eru meistarar í að gera úlfalda úr mýflugu úr gjörsamlega öllu.
• Forsetinn er mesti fáviti í heimi og fólkið losnar ekki við hann því að hann svindlar í öllum kosningum og kemst upp með það!
• Nauðgun hérna er stóralvarlegt mál. Nauðgari sem er dæmdur fer í fangelsi í mörg mörg mörg ár, og daginn sem hann kemur í fangelsið fara allir fangarnir í röð og nauðga honum :)
• Fangelsin hérna eru fáranleg.. fangarnir hafa vopn og dóp og hvað sem er inní klefunum sem þeir kaupa af vörðunum. Sá er heppinn sem sleppur lifandi úr fangelsi.
• Eitt sinn þegar Vilde var að týna maura úr sykrinum heima hjá henni og henti þeim í ruslið spurði fósturmamma hennar alveg stórskelkuð „Hvað ertu að gera!? Ég ætlaði að búa til drykk úr þeim.."
• Það vita allir hvað Lazytown er, en það veit enginn hvað Sigur Rós er :) öööörfáir hafa heyrt um Björk.
• Fólkið hérna hefur alveg einstakan kynfærahúmor.
• Fólk á mínum aldri hérna hagar sér eins og 12-14 ára krakkar á Íslandi.
• Allir búa hjá foreldrum sínum þangað til þau eru a.m.k. orðin 30 ára og vinir mínir sem eru 86 módel hlýða ennþá foreldrum sínum um að hvenær þau eiga að koma heim og svo framvegis.
• Stelpurnar hérna eru margar mjög fallegar en þær eru flestar algjörlega tómar í hausnum.
• Stelpurnar litasamhæfa sig alveg rosalega. Einn daginn ganga þær kannski bara í gulu(kannski fyrir utan buxurnar), eru þá með alla skartgripi og allt í gulu, augnskugga alveg uppað augabrúnum í gulu og svo framvegis..svo er kannski næsti dagur í grænu.
• Ég hef ekki séð neitt í líkingu við einelti hérna, fólk tekur hvort öðru rosalega eins og það er. Ef einhver passar ekki inní þá það bara „okay hann er öðruvísi en við, það er allt í lagi" og þau hanga þá kannski ekki endilega saman en gætu gert það án vandamáls og geta samt vel spjallað saman.

Ég gæti örugglega haldið áfram endalaust en ég er orðin syfjuð :)
Ég verð að segja að þessi helgi var mjög góð! Ég fór í skólann eldsnemma á föstudaginn til að taka fjarnámspróf í ensku.. heyrðu úps, þau prentuðu óvart út eintakið frá 2007! Ekkert skrítið að ég skildi ekki neitt.. svo ég þarf víst að taka það á mánudaginn :) svo já, fór heim svo um hádegið, ég og Ivo gerðum mjög svo góða tilraun til þess að elda arepas með perico og endaði það mjög ljúffengt en ljótt! ;) Svo var 2gja tíma Salsa tími um kvöldið og ég og Ivo fórum svo eftirá á mjög fína tónleika þar sem Andrés var að spila :) Dagurinn í dag var æði, fékk símtal frá Therese alveg svakalega spenntri "SVANDÍS! ÉG FANN EUROVISION Í SJÓNVARPINU HEIMA HJÁ MÉR!!" svo ég dreif mig og tók fyrsta taxann beint heim til hennar ;) Therese er frá Danmörku svo við vorum báðar mjög spenntar hversu vel Íslandi gekk og við skemmtum okkur mjög vel að fagna við stigagjöf og sveifla íslenska og danska fánanum þvers og kruss.
Við fengum líka þá skemmtilegu hugmynd í kollinn að fara á Eurovision á næsta ári í Noregi og heimsækja þá Vilde í leiðinni og ég gæti þá heimsótt Sunnu líka :):):)
Allavega.. svo eftirá var AFS fundur þar sem við þurftum að ræða um þessa blessuðu Gran Sabana ferð sem við erum að fara í á miðvikudaginn og lítur þetta bara nokkuð spennandi út! Við erum öll mjög spennt.. Svo bara skelltum við okkur heim til Lauren, sem er frá Nýja Sjálandi, og spjölluðum þangað til að líkaminn minn vildi ekki halda sér vakandi lengur og fór heim.. en samt er ég hérna ennþá vakandi. Þetta var samt mjög áhugavert kvöld, því þetta var í fyrsta skipti sem Noon, tælenski strákurinn, gat farið út með okkur skiptinemunum :) svo við fræddumst mikið um hann og Tæland.
Hérna já.. þetta er komið nóg í bili, ef ég verð ánægð með kommentafjöldann þá blogga ég áður en ég fer í ferðina. Vona að ykkur hafi líkað staðreyndskornin um Venezúela!
-Svandís.

Mikið finnst mér undarlegt að hugsa til baka þegar ég var að velja skiptinemalandið mitt. Mamma var rosalega áhyggjufull og vildi sko AAALLS EKKI að ég færi í hættulegt land, ekki Kólumbíu og ekki nálægt henni. Við töluðum við AFS og Venezúela hljómaði eins og voða gott land, og þótt það væri við hliðina á Kólumbíu, valdi ég Venezúela.
Lítið vissum við þó að Venezúela er hættulegasta land í S-Ameríku. Lítið vissum við heldur að Kólumbía er mikið öruggara land en Venezúela. Og þetta vissum við heldur ekki þegar ég komst að því að ég myndi flytja til San Cristóbal, sem eru á landamærum Kólumbíu, og var mamma smá stressuð yfir því. Vissulega eru ennþá hættur í Kólumbíu, eins og FARC (mannræningjar) en að sökum mjög góðs forseta hefur ástandið batnað svo mikið á svona síðustu 5 árum.
Venezúela er hættulegasta land S-Ameríku en það leynir sig vel. Mér hefur aldrei liðið eins og í einhverri sérstakri hættu, fólkið í kringum mig hefur alltaf verið vinalegt og passað uppá mig og þetta land lítur alls ekki hættulega út. Vissulega hef ég verið rosalega heppin og einnig er það að þakka góðri skynsemi að ekkert hefur komið fyrir mig. En sögurnar sem ég hef heeeyrt.. Ég veit ekki einu sinni hvar ég á að byrja.

Í höfuðborginni eru u.þ.b. 30 manns drepinn á dag. Talan í öllu landinu, er því vafalaust hærri.

2 vinkonur mínar hérna frá Rótarý eru skíííthræddar við að fara útúr sínu eigin húsí því að fósturfjölskyldur þeirra hafa sagt þeim svo margar hræðilegar sögur. Hafa heyrt sögur um mannrán á hinum og þessum, að fólk hafi horfið og hausarnir á þeim fundist á hinum undarlegustu stöðunum. Fjölskyldan mín sagði mér líka einhverjar sögur eins og að skólabróður fóstursystur minnar var rændur á síðasta ári eða svo en hann slapp þó heill heim.
San Cristóbal er mjög örugg borg hérna í Venezúela, miðað við aðrar, en hérna eru þó mestu mannránin þar sem við búum á landamærum Kólumbíu. Fjölskyldan hefur þó útskýrt fyrir mér að mannræningjar frá Kólumbíu (frá hryðjuverkasamtökunum FARC) eru professionals og hafa ALLAR upplýsingar um manneskjurnar sem þeir ræna og því ræna þau aðeins ríku fólki. Í daginn í dag þakka ég fyrir að hafa lent í óefnaðri fjölskyldu. En ekki voru allir svo heppnir..
Lennard, vinur minn frá Þýskalandi var í vel efnaðri fjölskyldu hérna en einn daginn fengu þau mannræningjahótun. Þau fengu miða um að ef þau borguðu ekki X upphæð yrði einum aðila fjölskyldunnar mannrænt. Skiljanlega fundu AFS aðra fjölskyldu handa honum eins og skot!
Meira um mannrán, þá á síðasta mánuði heyrði ég af svona 12 mannránum hérna í borginni minni og að a.m.k. 4 af þeim voru drepin..

Einn daginn eftir gott kvöld með vinum skutluðu þeir mér heim og allt var í góðu. Daginn eftir les ég sms frá einum besta vini mínum "10 mínútur eftir að við skutluðum þér þá var byssu beint á höfuðið á mér, þeir reyndu að stela bíl Joses." Í sjokki, án inneigns beið ég eftir að hann kæmi á MSN og segði mér hvað gerðist. Svona gerðist þetta; Þeir skutluðu mér heim og voru að keyra í San Cristóbal og stoppuðu á rauðum ljósum (sem mér fannst hljóma undarlega þar sem þau virða ekki umferðarlög hérna og sérstaklega ekki á nóttunni) þegar annar bíll stoppaði við hliðiná þeim, og þar sem fólk keyrir oftast með gluggana opna, þá tók bílstjórinn í seinni bílnum hæglega upp byssu og beinti að höfði vinar míns og sagði honum að stíga útúr bílnum. Vinur minn sem var að keyra bílnum STEIG Í BOTN og þeir brunuðu í burtu og stukku þá af!
Önnur saga? Einn daginn voru nokkrir skiptinemar í lokuðu hverfi með vörðum þegar allt í einu komu nokkrir gaurar með byssu. Skiljanlega gáfu skiptinemarnir þeim allt sem þau höfðu og sluppu þau vel.
Og já, núna fyrir 2 dögum var einhver myrtur í einhverri búð hérna í borginni minni.
Fósturbróðir minn í Caracas hafði ekki bílinn sinn í nokkurn tíma núna um daginn og þurfti því að fara gangandi/taxa/strætó út um allt. Hann var rændur fartölvunni, veskinu og svo framvegis..

En hérna kemur versta sagan, og skeði hún núna í dag fyrir góðvinkonu mína frá Noregi, Vilde. Vilde sagði fyrir nokkru að grunsamlegir menn hefðu verið að hanga fyrir utan húsið þeirra í nokkra daga og að fjölskyldan vissi ekki alveg hvernig þau ættu að taka því. Í dag gerðist það voðalega:
Fósturmamma Vilde vaknaði snemma um morguninn og þegar hún opnaði hliðið að húsinu um morguninn til þess að fara í vinnuna, ruddust inn svartklæddir menn vopnaðir byssum og handsprengjum. Vilde vaknaði við að fósturpabbi hennar öskraði á hana að vakna og opnaði hún augun og blasti við henni byssa sem beint var að andliti hennar. Hún áttaði strax á sig hvað var um að vera, fékk að setja um sig teppi og fór inn í herbergi foreldra sinna þar sem öll fjölskyldan hennar lá þar á gólfinu, þar sem maður með byssu hélt þeim þar.
Þeir neyddu pabba hennar til þess að labba um allt húsið og finna öll verðmæti og á meðan kom einn ræningjanna með handsprengju að andliti Vilde og nuddaði henni framan í hana og sagði "Við erum ekki að leika, við erum ekki að leika". Fjölskyldan var hrædd með öllum mögulegum aðferðum, þeir hótuðu að myrða dæturnar, töluðu um hvern þau ættu að drepa fyrst og svo framvegis, en sögðu að þau myndu þó ekki snerta neinn kynferðislega. Eftir mikinn grátur, hræðslu og bið fóru árásarmennirnir loksins með mikinn pening, fartölvur, síma, myndavélar, bílana og fleiri fjármuni með sér, og allir sluppu óhulpnir.
Vilde er eflaust skiptineminn sem hefur þurft að ganga í gegnum flest hérna og loksins er hún komin með nóg og fer hún aftur heim til Noregs núna á næstu dögum. Við skiljum hana öll og dæmum hana ekki, hún hefur gengið í gegnum of mikið og núna er bara algjörlega komið nóg.

Venezúela er gott land en hætturnar leyna sig víst alltaf á hverju strái. Venezúelískir vinir mínir segja að ég hafi þvílíka lukku með mér, og höfum við flestir skiptinemarnir verið þvílíkt heppnir. Að ekkert hafi gerst hingað til, að ég hafi ekki verið einu sinni rænd, ekki einu sinni af vasaþjófi, finnst mér vera talsvert mikil heppni, en ég ætla að halda því á þeim veg. Við munum öll sakna Vilde þegar hún fer aftur, en við gefum henni allan þann skilning enda er staða hennar mjög skiljanleg.
Svefninn kallar, haldið ykkur frá mannræningjum.
-Svandís.

Um daginn upplifði ég algjörlega þau mestu vonbrigði sem ég hef nokkurn tíman upplifað.
Hérna eru 2 skiptinemasamtök; AFS og Rótarý. Ég gerði þau stóóóru mistök að fara með AFS. Vissulega eru AFS góð samtök, en satt best að segja eru ekki öll löndin að gera góða vinnu. Mér finnst AFS á Íslandi standa sig vel og ég hef heyrt góða hluti um AFS Þýskalandi, AFS Costa Rica og AFS Argentínu. Hinsvegar eru AFS Caracas hérna í Venezúela, engan vegin hæf sinni vinnu.
Rótarý eru búin að plana þessa ææææðislegu ferð um alla Venezúela núna í maí og erum við Rótarý skiptinemarnir og AFS skiptinemarnir öll rosa góðir vinir og gerum margt saman! Í tilefni þess að þetta er fyrsta árið sem við Rótarý skiptinemarnir og AFS skiptinemarnir hérna í San Cristóbal erum vinir, þá ákvað AFS San Cristóbal að leyfa okkur að fara með Rótarý í þessa æðislegu ferð. Þetta var mánaðarferð, á mjög sanngjörnu verði og það var alveg fáranlegt hvað er í boði.. ferðast um allar helstu borgirnar hérna í Venezúela, fara á strendur hægri vinstri, fara á Los Roques sem taldar eru vera fallegustu strendur heims, fara í allskonar söfn og náttúrulega staði, fara í eyðimörk, fara í náttúrulegar sundlaugar, fara til La Gran Sabana, Canaima, sjá hæsta foss heims, fara í Amazonas þar sem á að fara í gönguferðir, veiða kóngulær, hitta indjána og galdramenn og meira að segja að fara í rafting!! Svo er ferðinni stefnd á sléttuna þar sem þau ætla að finna anacondas, veiða piranha fiska, sjá pumas, risarottur og ég gæti talið endalaust áfram. AFS San Cristóbal og Rótarý gerðu það æðislega verk að leyfa okkur AFS skiptinemunum í San Cristóbal að joina þessa ferð.
Þessa ferð áttum við að fara í núna á mánudaginn.. núna í fyrradag ákvað AFS Caracas að segja "nei heyrðu, þið megið ekki fara!" Ég held ég hafi aldrei upplifað jafn mikil vonbrigði! Núna erum við búin að hlakka til þessarar ferðar í 2 mánuði, búin að vera að tala um hana á hverjum degi, búa til hitt og þetta surprise, plana dagana, kaupa allt fyrir ferðina, fá frí í skólanum, borga ferðina og þegar það vantar aðeins 5 daga.. ÞÁ MEGUM VIÐ EKKI FARA! AFS Caracas sagði að við förum í ferðina, þá verðum við öll send aftur heim til okkar landa og að Ambar (ein af höfuð AFS San Cristóbal, hún fór sem skiptinemi til Íslands) verði rekin. Satt best að segja stóðum við öll fast á okkar og sögðum að það væri ekki vandamál ef þau myndu senda okkur heim eftir ferðina þar sem þessi ferð er svo 1000 sinnum þess virði, en við getum ekki látið reka Ambar eftir að hún hafi reynt að gera allt þetta fyrir okkur..
Ég hef gjörsamlega aldrei upplifað jafn svekkelsi, þetta átti að vera gjörsamlega ferð lífs okkar, og svo er okkur neitað hún því að AFS Caracas eru svo þröngsýn. Eins vandræðalegt og það hljómar þá vorum við allavega 3 grátandi því þetta var svo mikið sjokk og vonbrigði. Við erum öll búin að fórna þvílíku fyrir þessa ferð, búin að aflýsa öllu öðru sem okkur var boðið í og ég var með a.m.k. 2 kveðjupartí núna um helgina..
Ástæður sem AFS Caracas gaf okkur?
1. Við megum ekki missa svona mikið af skólanum.
Já um að gera að senda okkur í grunnskóla þar sem a) allir eru hættir að mæta í eða b) fólk mætir og sefur. Svo er þetta fáranlegt þar sem við erum öll komin með leyfi frá skólunum okkar og var það hið minnsta mál.
2. Þau vilja ekki að við ferðumst með Rótarý.. Rótarý er nefnilega samkeppni!
Rótarý tók okkur AFS skiptinemum með opnum örmum og það eina sem AFS gerir er að loka á þau og hundsa vinaboði þeirra. AFS vill greinilega vera betri samtök en miðað við það sem ég hef upplifað á þessu ári þá á milljón árum myndi ég velja Rótarý.
3. Þau segja þetta vera of mikinn pening.
Of mikill peningur!? Að fara sem skiptinemi var of mikill peningur, svo hvaða rétt telja þau sig hafa um að tala um pening hérna? Þetta er einnig greinilega okkar peningur og ætti ekki að vera þeirra áhyggjumál.
Það er þó nokkuð klárt að það er ekki þeirra áhyggjumál, en þau þurftu bara fleiri afsakanir til þess að segja nei, rétt eins og þau gera ávallt.

Ég hef ekki orð yfir vonbrigðunum sem ég og við hin urðum fyrir.. AFS Caracas hefur skotið í sig svo oft áður en þetta var dropinn sem fyllti mælinn, eða fossinn sem gjörsamlega flæddi yfir bakkann! AFS eru góð samtök og er tilgangur þeirra góður, en ég hef ekkert gott að segja um AFS Caracas.
Þetta er einnig svo kjánalegt, því þau hafa sagt nei við gjörsamlega allt sem við höfum beðið um, og ég held að hver foreldri veit að ef þeir neita öllu þá fer barnið í mótmælendastöðu, og það er einmitt sem er að gerast hjá okkur.. okkur öllum er orðið sama um reglur AFS og ef þau sjá sér ekki fært á að mæta okkur á miðjum veg þá sé ég mér ekki fært á að, já..
Ég er orðin svo leið á latinos, þeir eru alltaf að gera algjörlega tóm loforð um hitt og þetta, og þrátt fyrir að vera rosa opið og vinalegt fólk þá á milljón árum myndi ég velja kalda en heiðarlega og openminded evrópubúa. Latinos eru búin að verða mér fyrir vonbrigðum fram og aftur síðan ég kom hingað og núna er ég eiginlega komin með upp í kok. Þetta er gott fólk en ég er að fá nóg, og þegar við fengum fréttirnar þá virkilega fór ég að spyrja mig hvað ég væri að gera hérna og hvort það væri ekki bara best að drífa sig aftur heim.. ég var ekki sú eina sem hugsaði þetta, við vorum öll svo full af vonbrigðum og ég held við séum öll komin með nóg af latinos og ég held að okkur líður öll eins og við séum bara að eyða tímanum okkar. Þessar tilfinningar hurfu þó fljótt, því að skítt latinos og AFS, ég á ennþá frábæra vini hérna sem ég gæti dáið fyrir :) Ég get verið á Íslandi það sem eftir er af lífi mínu, en ég hef aðeins 3 mánuði eftir með þessum æðislegu skiptinemum. Svo strax þetta kvöld fórum við öll að hugga okkur með ís og seinna sóttu vinir mig og mér fór að líða vel aftur í góðra vina hóp.
AFS San Cristóbal voru heldur ekki lengi að reyna að bæta aðstæðurnar, fjölskylda Vilde og Ambar eru strax byrjuð að reyna að plana sérferð fyrir okkur, sem væri þá aðeins styttri og þá ekki með Rótarý.. svo að AFS Caracas ætti að leyfa það, en ég er ekki bjartsýn á að þau leyfa neitt, enda hafa þau ekki leyft neitt hingað til! En maður vonar bara það besta! ;) Svo ákvað fósturmamma mín að gera sitt besta og sagði mér að kannski getur hún látið laga bílinn sinn í næstu viku og þá mun hún taka mig að ferðast um Tachira :) Ég átti líka að kveðja nokkra bestu vini mína hérna, þá Angel, Tato og Andrés fyrir þessa ferð þar sem þeir myndu fara meðan við værum í burtu til Þýskalands og ekki koma aftur fyrr en í ágúst, svo þetta gaf okkur allavega smá meiri tíma með þeim. Svo að við erum að reyna að horfa á björtu hliðarnar á þessu! Þótt það verður sorglegt að fara án Rótarý þar sem þeir eru svo góðir vinir okkar og okkur hlakkaði til að kynnast þeim enn betur. Og okkur fannst þetta einnig svo sorglegt þar sem eitt markmið AFS er að láta mann kynnast fólki frá öllum heimshornum, og það er einmitt það sem við erum að reyna að gera með því að umgangast Rótarý skiptinemana, en svo reynir AFS bara að loka á það.. En nóg um þetta, maður þarf bara alltaf að vera jákvæður, líta á björtu hliðarnar og vona það besta! :)

Una og Óðinn, hinu íslensku skiptinemarnir hérna í Venezúela komu í heimsókn til mín í svona 6 daga! Það var rosa gaman að hitta þau og mér fannst geðveikt að fá loksins gesti! Þó það væri skemmtilegra að fá gesti beint frá Íslandi sem eru ekki vön menningunni og fá að sjá sjokkin yfir öllu, þá var samt rosa gott að fá heimamenn í heimsókn :) við skemmtum okkur vel og ég er smám saman að setja myndir inná facebook :þ við skrifuðum nokkra punkta um Venezúela sem okkur fannst skrítið um landið og menninguna, sem ég ætla að setja inná næsta blogg :) mig langar aðeinst að bæta við þá..
En allavega, ég skemmti mér vel, takk fyrir komuna Una og Óðinn :*

Annað í fréttum? Allur heimurinn er að fríka út útaf þessari blessuðu svínaflensu! Núna er orðið staðfest að hún er komin hingað til Venezúela og a.m.k. ein manneskja dáin. Lífið er alltaf jafn spennandi! Allt fullt af óvæntum uppákomum! Ég þekki einn íslenskan skiptinema í Mexíkó og allir skiptinemarnir þar eru víst að fara heim til sinna landa á morgun. Fólk segir að það sé aðeins tímaspurning um að það gerist líka fyrir hin Latin America löndin en ég er ekki svo svartsýn ;) ég er smá veik núna, með kvef og kannski smá hita og mér finnst mjög fyndið að heyra fólk segja "aaaaaah, fokk, passaðu þig, kauptu grímur!!!!" Ég er ekki með svínaflensu fólk, slappið af! :D

Síðustu fréttir.. muniði eftir að ég sagði ykkur frá að ég væri að gera "heimildarmyndband"? :) Well ég setti það inná youtube núna um daginn, og er það í 3 pörtum. Hérna er myndbandið;
http://www.youtube.com/watch?v=dK8sx-CSrGU
http://www.youtube.com/watch?v=M2KIU5e6v38
http://www.youtube.com/watch?v=2CeXiCE0OrI
Þetta var þó tekið upp í febrúar! Smááá tími liðinn.. Svo þessa dagana er ég að gera annað myndband :) þar sem ég tek upp eitthvað smá á hverjum degi í heila viku. Endilega látið mig vita hvað ykkur finnst um myndböndin!
-Svandís.

Ég hef komist að þeirri merkilegu niðurstöðu að ég ætla að blogga framvegis í IE þar sem Firefox neitar mér að setja inn myndir á bloggin.

Well.. gleðilega páska! Ég get ekki sagt að páskarnir hérna voru æði. Ég er alltaf að átta mig meira og meira á því hvað hátíðir á Íslandi eru æðislegar! Eða allavega þessu týpísku, alþjóðlegu eins og jól og páskar :) hérna var þetta engin hátíð fyrir fólkið, enda er ekkert tilhlökkunarefni hérna að Jesús DÓ! Svo að eina sem það breytist er að það er frí, allt er lokað, fólk fer extra mikið í kirkju og borðar ekki kjöt.. Súper! Svo að mér leiddist frekar mikið um páskana! Var mikið með Ivo, fósturforeldrar hans fóru til Caracas svo að hann fékk að gista heima hjá mér. Við vorum mikið með Romulo og bara aaah, gerðum ekki neitt.
Á páskadaginn sjálfum plönuðum við afmælisveislu fyrir eina bandaríkjastelpu sem býr í Mérida, og hún heppnaðist heldur betur vel! Svo átti Bryndís líka afmæli þennan dag ;) frekar fyndið að hafa ekki alvöru páska, heldur bara skemmta sér með vinum. Engin voru páskaeggin hérna, enda ef maður hugsar útí það.. hvað hefur súkkulaðiegg, hænur og kanínur með dauða og risu Jesús að gera? Maður spyr sig.
Ég átti mér mjög erfiða nótt núna um daginn.. herbergið mitt var í rústi, með dýnu á gólfinu eftir að Ivo var að gista hérna og ég ekki búin að klára að taka uppúr ferðatöskunni og svona, en ég lá í rólegheitunum uppí rúmi með ferðatölvuna.. þegar ég heyrði í einhverju í horninu í herberginu! Neei, enginn hvolpur þar, það var ekki nógu mikið pláss.. Eftir að ég heyrði poka hreyfast í svona 15 mínútur ákvað ég loksins að vekja fósturbróður minn og láta hann kíkja á þetta. Hann kom inní herbergið og ekkert heyrðist í pokanum lengur.. hann kíkti.. ekkert þar. Hann sagði mér að láta sig vita ef ég SÆJI eitthvað og hélt svo áfram að sofa.
Ég róaðist niður og hélt áfram að gera það sem ég var að gera.. ekki nema það, að svona klst. seinna þá sé ég gestinn sem kom að heimsækja mig. Svona skemmtilega stór kónguló sem var búin að fikra sig alla leið yfir í gluggann minn :) Þetta var nú engin risa kónguló, en þær gerast allavega ekki svona stórar á Íslandinu góða, og þar sem ég hef þessa svakalega phobiu gegn kóngulóm, þá má segja að ég hafi fríkað smá út. Ég vakti óvart fósturmömmu mína og við leituðum að kóngulónni í svona 10 mín, vopnaðar skordýraeitri, án árángurs. Þessa nóttina, svaf ég varla neitt, vitandi að það væri óboðinn gestur í herberginu mínu.
Ewwww, kóngulær.

Það er ekki oft sem ég fer í bíó hérna, en ég get ekki neitað að hvert skipti sem ég geri það.. þá er það frekar áhugavert. Ég og Maggie skelltum okkur í bíó og fórum eflaust á stelpulegustu mynd sem við hefðum getað fundið.. ekki nema það en ég held ég hafi misst gjörsamlega allt álit á þessari stelpu. Við keyptum okkur popp og gos og stefndum leið okkur á salinn.. þegar nei, hún stoppar í pylsustandinum, gerir sér lítið fyrir og skellir tómatsósu og sinnepi á poppið sitt! Ég vissi að sumt Venezúelískt fólk gerir það hérna, og eru þau algjörlega siðlaus í mínum augum, en ég vissi ekki hvert ég ætlaði þegar ég sá þessa þýska vinkonu mína gera það, þar sem ég hélt að hún kæmi úr siðmenningu! Ég býst við að ég hafði rangt fyrir mér.


Hún er ekki jafn skrítin og hún virðist vera á myndinni.

Allavega það sem meira skemmtilegt gerðist í þessari bíóferð er að innfæddir náðu að sjokkera mig enn einu sinni með heimsku sinni. Gaur sem var að rífa miðana var að útskýra fyrir okkur að salurinn væri eitthvað bilaður og balblabl og við vorum að spjalla við hann, og svo eins og allir aðrir var hann forvitinn hvaðan við værum.. horfði á okkur sakleysislega og spurði hvort við værum arabar..
Ég held að ég þurfi ekki að taka það fram að við sprungum úr hlátri..
Það er alveg merkilegt hversu heimskulegra spurninga ég hef verið spurð hérna. Ég ætla að sýna ykkur nokkur dæmi;
"Er Ísland ríki í Bandaríkjunum?"
"Hvaða tungumál taliði á Íslandi? Ensku?" ***algengasta spurningin
"Er íslenska voða svipuð ensku?"
"Úr hvaða ríki úr Bandaríkjunum ertu?"
Svo átti ég eitt sinn mjög skemmtilegt spjall við vinum hérna..
Ég: Romulo, hvað eru margar heimsálfur?
Romulo: Uhm, fimm!
Vilde: Nei þær eru sex!
Ég: What! Hvað er að ykkur? ÞÆR ERU SJÖ!
Romulo: Omar, hvað eru margar heimsálfur?
Omar: ÞRJÁR!
Ég hef sjaldan hlegið jafn mikið..
Annars eru það ekki bara fólkið hérna sem er svona tómt í kollinum. Fyrir svona 2 mánuðum þá fór Vilde með fósturfjölskyldu sinni til Las Vegas í Bandaríkjunum, og þar þurfti hún að þýða allt fyrir þau þar sem hún talar ensku og spænsku.. bandaríkjamenn horfðu skringilega á hana, og spurðu hana svo hvort þau tala spænsku í Noregi..

Aaaaaallavega.. ég er að bíða eftir að Vilde og fjölskylda sæki mig, þar sem við erum að fara til Kólumbíu, svo ég ætla að fara að enda þetta svona áður en þau koma.
Ætla að leyfa ykkur að sjá nokkrar myndir frá Mérida - Margarita ferðinni :)


Þetta er asninn minn sem ég reið uppá Andes fjöllin :) ég skýrði hana Kjána.


Á leiðinni var þessi maður liggjandi, á miðjum veginum.. það tók okkur smá tíma að átta okkur á að hann var lifandi.


Þarna erum við hópurinn í jeppatúr á Margarita :) eina manneskjan sem sést ekki er Lennard heheh.


Ég eignaðist nýjan vin þarna.. ég vildi sko ekki fara frá honum!


Hópurinn á hótelinu :þ

Svo verð ég að setja 2 random myndir hingað inn úr borginni minni..


ÉG FANN SÍAMSBANANA!!!


Mjög gaman að þessu.

Komment takk :)
-Svandís.

Núna fyrir nokkrum dögum upplifði ég eitt það skringilegasta „partí" sem ég hef nokkurn tíman upplifað. Það var Cervezada bróður míns, eða bjórveisla.. Semsagt Gustavo var að útskrifast úr háskólanum og þá heldur bekkurinn einskonar bjórveislu þar sem að hver nemandi þar að kaupa billjón kassa af bjór og bjóða fólki og svo er haldin risaveisla! ;) ég hef aldrei vitað annað eins, fólk hafði svo mikið af aukabjór að þau voru að hella bjór yfir allt og alla.. ég get sagt ykkur að það var ekki þurr partur af mér eftir þennan dag. Var samt ágætlega gaman, gaman að elta annað fólk og hella bjór yfir það, og var nokkuð fyndið þegar mér var haldið af kunningjum og helt yfir mig 5 ískalda bjór og sagt á spænsku „Svo það er kalt í Venezúela líka!? Velkomin til Venezúela!"

Aaaallavega.. ég er svo heppin að hafa ekkert net þessa dagana, og því hefur ekki komið neitt blogg um AFS ferðina okkar til Mérida og Margarita. Ferðin var æææði! Hún byrjaði klukkan 7 um morguninn þar sem við hittumst öll á rútustöðinni og tókum svona 5 tíma rútu til Mérida. Þar hentum við farangrinum á hótelið og skelltum okkur svo í svakalegan jeppa sem við pössuðum öll inní og fórum í 4 tíma jeppaferð uppá fjall. Ferðin var fííín, við skemmtum okkur alltaf hópurinn saman! ;) það var líka svo skemmtilegt gullkorn sem kom útúr þeim.. sérstaklega Vilde. Ég tók mig til og kenndi þeim leikinn Frúin í Hamborg og við spiluðum þetta nokkrum sinnum áður en að ég spurði Vilde
Ég: Hvað keyptiru fyrir peninginn sem Frúin í Hamborg gaf þér?
Vilde: Hvítan kött! ^^
Ég held að hún hafi grínlaust gert heimsmet í að tapa snemma og óviljandi í þessum leik.
Á endanum komum við á lokastað, sem var lítið, sætt fjallaþorp í Andes fjöllunum sem á víst að vera frekar frægt í Venezúela. Svo þessi dagur var eiginlega bara ferðadagur.. fínn dagur þó.

 

Dagurinn eftir var heavy! Við vöknuðum fyrir allar aldir, og settum á okkur alvöru kuldafatnað. Eða svona.. alvöru. Mörg lög af þunnum fatnaði því að.. hver tekur hlý föt til Venezúela? Ferðin þennan daginn stefndi á einn hæsta stað Venezúela.. ríðandi á ösnum. Þetta var.. merkileg ferð. Mér leið lúmskt eins og í Mexíkóskri bíómynd. Þetta var mjög gaman til að byrja með, fallegt útsýni og skemmtileg reynsla að ríða á ösnum og svona.. en að ríða í ÁTTA TÍMA er bara svona 7 tímum of mikið! Asninn minn var örugglega fyndnast og sætasti asni í heimi, en allir vildu halda því fram að hún væri heimsk þar sem hún gekk alltaf með tunguna rekna útúr kjaftinum..
Einhverra hluta vegna var Vilde ekki á asna heldur hesti, og hesturinn hennar og asnarnir mínir og Lennards voru samferða.. sem ég var mjög á móti þar sem hesturinn hennar Vilde var snargeðveikur skal ég sko segja ykkur! Ég og Lennard áttuðum okkur snemma á því hvað hesturinn hennar var brjálaður og vildum af kappi komast í burtu frá henni.. sem var bara gjörsamlega ómögulegt þar sem við hefðum enga stjórn á þeim! Skemmtilegt það.. en svo loooksins ákváðu gaurarnir sem stjórnuðu ösnunum og hestunum að taka hestinn hennar Vilde aftast eftir að hann gerði morðtilraun á mig og asnanum mínum.. Asninn minn labbaði bara þarna í sakleysi sínu með mig á bakinu þegar hesturinn hennar Vilde varð pirraður á að vera ekki í forystu og reyndi að hræða/ýta asnanum mínum fram af kletti! Á sekúndubroti hélt ég grínlaust að lífi mínu væri lokið. Það voru samt svo mörg fyndin gullkorn í þessari ferð, sem ég veit ekki hvort eru fyndin fyrir aðra, en ég ætla að setja þau hérna.
Ég: Hm, I‘m gonna name my donkey something.. Kjána! I‘m gonna name it Kjána!
Lennard: Hm.. I will name mine.. Carlos!
Vilde: GO PRINCESS! ^^
Ahahahahahahhahaha alveg er hún yndisleg..
Ég: Uhm, Lennard.. My donkey is biting your donkey!
Sem var ekkert sérstaklega fyndið á því augnabliki þar sem asnarnir okkar voru við það að slást þar sem að asninn minn er víst forrystuasninn og líður það ekki að aðrir asnar komi fram fyrir sig.
Loooksins komumst við svo þar sem við ætluðum okkur! Það voru of mikið ský til að við gætum séð hæsta tind Venezúela svo að við bara borðuðum nestið okkar og snerum til baka! Skemmtilegt noookk. Það var líka skemmtilegt kalt þar! Mörg lög af fötum komu sér sko veeel þar. Þegar við komum svo loksins til baka þá voru allir að deeeyja í rassinum og lærunum. Ég þurfti að labba síðustu 5 mínúturnar því það var við það að líða yfir mig! Þau upplýstu mig svo fallega um það að það var af því að við fórum upp 5000 metra og strax aftur niður, og það hafi verið of mikið.

 

Daginn eftir fórum við svo aftur niður til Mérida, bara til þess að fara aftur uppá fjöllin að skoða eitthvað algjörlega random og tilgangslaust sem við höfðum engan áhuga á. Kvöldið var samt nokkuð áhugavert þar sem við fórum í frægustu ísbúð heims! Ísbúð með Guinness world records yfir fáranleg ísbrögð.. ég prófaði t.d. hvítlauksís, ost- og skinkuís, rósaís, baunaís, appelsínusápuís og ýmislegt fleira.. ég get fullvissað ykkur um það að síðan þá hef ég ekki haft mikla lyst af hvorki ís né hvítlauki.
Dagurinn eftir það var bara nokkuð ágætur! Fórum í dýragarðinn í Mérida og svo í einhvern garð sem sýnir öll state-in í Venezúela.. Við löbbuðum inní gervihelli sem Carlos sagði okkur að við munum heimsækja í maí og þar munu vera leðurblökur og læti.. ætli þetta hafi ekki verið nokkuð góður gervihellir, þar sem það voru lifandi leðurblekur þar líka! Og Ivo stóð sig mjög vel sem nautabani.. Já þetta var fínasti dagur.
Dagurinn eftir var ferðadagur. Við vöknuðum og fórum á flugvöllinn, flugum til Caracas þar sem við biðum í fimm tíma eftir flugvél til Margarita. Það var allt í lagi, með félagsskap skiptinemanna þá fer maður ekki í vont skap! Fundum tölvur og hádegismat og stað sem við sátumst niður og fórum að spila. Við komum svo á hótelið og allir voru þreyttir eftir ferðina og steinsofnuðum..

 

Daginn eftir fórum við í jeppaferð um alla eyjuna.. kíktum á einhvern kastala og einhverjar strendur, kynntumst litlum og sætum apa sem mig langaði að eiga og já.. Var mjög fínt!
Flestir dagarnir eru svipaðir í frásögn þarna í Margarita.. bara fara á strendur og hafa það gaman! Fórum líka í vatnsrennubrautagarð sem var svo lítill að ég held að við náðum að fara í allar brautirnar á engum tíma ahahahha.. Svo eftir 2 nætur á fyrra hótelinu skiptum við yfir í annað hótel sem.. damdamdam, var hótelið sem ég fór á með fósturmömmu minni! Frábært hótel með svona 6 sundlaugum, öllum mat og allt innifalið og beint á móti ströndinni. Við eyddum líka miklum tíma með Hannah, sem er þýskur skiptinemi frá AFS sem býr þarna á Margarita.
Allavega, allt í allt var þetta frábær ferð, ég get ekki beinlínis gefið details þar sem maður veit aldrei hver fylgist með þessu bloggi, en ég get sagt ykkur að þetta var frábær ferð, næsta ferð er eftir að vera jafnvel betri og við skiptinemarnir elskum okkur öll hvort annað mjög mikið! Bara við að hugsa um daginn sem við þurfum að öll kveðjast þá fáum við tár í augun..

 

Aaaallavega.. í stórum dráttum, þá var ferðin æðisleg! Og síðan ég kom heim er ég ekki búin að gera mikið, páskafríast, vera án nets, hitta vini og fara í Salsa tíma.. Og núna er ég að bíða eftir að Romulo hættir að vinna, við ætlum að fara í ræktina og svo í Salsa tíma eftirá. Vúvúvúúúú.
Eins mikið og mig langar að setja myndir inná þetta blogg, þá held ég að það sé ómögulegt núna þar sem bloggar.is ákvað að gera þetta asnalegt. En ég set eflaust flestar myndirnar inná facebook, á réttum stað, á réttum tíma.. Ef ég hef tíma núna, þá set ég nokkrar!
Komment yes.
-Svandís.

Góðan dag heimur :)
Lífið er gott eins og vanalega.. Núna þegar ég er búin að vera hérna í 6 mánuði þá veit ég ekki alveg hvað ég á að segja ykkur af menningunni hérna. Fyrir mér er flestallt orðið svo eðlilegt.
Já svona bara til að byrja þetta þá fórum við 5 skiptinemar í sjónvarpsviðtal um daginn. Þeim fannst þetta voða spennandi, að fá skiptinema.. Þetta voru bara mjög eðlilegar spurningar, af hverju við völdum Venezúela, hvernig við höfum það og svo framvegis.. Sem var bara allt í góðu! Við kláruðum viðtalið, auðvitað á spænsku, og ætluðum svo í sakleysi okkar að labba útúr stúdíóinu þegar einn gaurinn kom hlaupandi á eftir okkur að segja okkur að bíða! Sagði okkur að næst á eftir væri sjónvarpsleikur og hvort við vildum ekki taka þátt.
Svo úr því varð að ég og Max þurftum að veiða með munninum pening úr hveiti og svo of stóra ávexti í vatni Í BEINNI. Skemmtileeeegt.. Svo núna get ég sagst hafa komið fram í S-Amerísku sjónvarpi ;) eftirá fórum við að halda uppá þetta með pítsu. Ekki að pítsurnar hérna séu eitthvað sérstakar..

Það tekur mig aðeins einn strætó að fara heim til eins besta vinar míns hérna, Romulo, (sem er nokkuð gott, þar sem ég bý ekki beinlínis inní borginni..) og er ég því oft heima hjá honum. Hann á líka bróður sem heitir Omar og er hinn fínasti gæji.
Húsið mitt er algjörlega í ruglinu, við erum til dæmis ekki með neitt heitt vatn í húsinu.. sem gerir það að verkum að ég notfæri mér oft heita vatnið heima hjá Romulo. Núna um daginn gerði ég mér lítið til og fór í sturtu þar eins og svo oft áður. Það er enginn lás að hurðinni, en það er í lagi þar sem allir vita hvað þýðir ef að hurðin er lokuð og ég treysti þeim og þau myndu aldrei koma inn meðan ég er í sturtu. Ég kom úr sturtunni og byrjaði að klæða mig.. ég tók svo allt í einu eftir að bolurinn minn og sokkarnir mínir voru þarna hvergi. „Oooh, Omar eða Romulo eru að stríða mig.. þeir hafa falið fötin mín -.-" og fór fram með handklæði utan um mig og fór að bögga Omar um þetta..
ég: hvað gerðiru við fötin mín? -.-
hann: hvað meinaru? O.o
ég: þú komst inn meðan ég var í sturtu og tókst fötin mín!
hann: hahahaha nei hvað ertu að rugla!
ég: víííst! Hérna er sönnun! Hurðin var LOKUÐ þegar ég fór í sturtu, en núna var hún opin! HAHAH!
hann: aahahahahah hversu skrítið! Nei ég tók þau ekki..
og svona hélt þetta áfram í langan tíma áður en ég ákvað að ráðast á Romulo og ásaka hann um það sama. Eftir langar rökræður og umræður ákváðum við að snúa okkur að þjónustustúlkunni.. Heyrðu jú! Heldur betur! Hún kom inná baðherbergið meðan ég var í sturtu og tók bolinn minn og sokka og setti í þvottavélina!? Wtf? Hversu speeeeees? XD
Þessi þjónustustúlka er rosa spes, við höfum oft haldið fram að hún sé eitthvað veik eða eitthvað, það er allavega ljóst að hún er ekki eðlileg. Hún býr í húsinu og þrífur allan daginn og er oft að skúra til klukkan 2 um nóttina.. Sem hún þarf alls ekki að gera, fjölskyldan er mjög sanngjörn, en hún er bara eitthvað skrítin í hausnum. Svo er erfitt að segja að húsið sé hreint, við höfum nokkrum sinnum tekið uppá að þrífa ljósakrónurnar sjálf þar sem þær eru svo uppfullar af ryki og kóngulóarvefum! Svo færir hún alltaf alla hluti og maður veit aldrei hvar neitt er.. til dæmis týndi ég peysunni minni þarna þar sem hún færði hana! Og það þýðir ekkert að spyrja hana um neitt, hún er algjörlega tóm í hausnum.. En well, þau eru sátt með hana, nema við Romulo hlæjum oft að þessu. Erfitt að fá þjónustufólk sem stelur ekki, svo þau sætta sig við þetta =)
Talandi um skrítið þjónustufólk.. Therese kom heim úr 2gja vikna ferð um daginn og þá var þjónustustúlkan búin að endurraða öllu inní herberginu hennar! Færði rúmið og allt til XD Spes fólk!

Aaaallavega.. planið var að fara í 10 daga ferð til Merida og Margarita núna síðasta þriðjudag.. En þar sem þetta er Venezúela og fólk hefur ekki tímaskyn þá var henni frestað á sunnudaginn HAHAH! Ég er ekki að grínast, fólk hérna hefur ekki eðlilegt tímaskyn! Ef maður segist ætla að hittast klukkan 4, þá hittist maður klukkan 5. Fólkið er svo afslappað, það er alveg merkilegt. Svo ef ég verð þannig þegar ég kem aftur heim, þá verðiði að fyrirgefa mér, ég hef bara aðlagast menningunni :D En þannig já, við förum semsagt á morgun.. það verður fjör :):):)
Og þar sem við förum á morgun þá er ég að fara að eyða öllum deginum í að klára öll heimaverkefni fyrir enskufjarnámið mitt.. Held ég fari með tölvuna til Romulo og geri það þar, þar sem netið mitt er svo hægt, það er að gera mig grááááhærða. Er búið að trufla hamingju mína alveg vel mörgum sinnum, þegar ég er að reyna mitt besta við þetta blessaða fjarnám.

Ég ætlaði að gera þetta blogg stærra og flottara og ætlaði að segja ykkur frá helling fleiru, en því miður þarf ég að fara núna! Ég óska eftir mörgum kommentum, og þá fáiði stórt blogg og margar myndir eftir AFS ferðina :)
Chaito!
-Svandís.